AHLÂK MI, AHLAK (ARMUT) MU?
Dün akşam (27.11.2014) Koza TV’de canlı olarak yayınlanan PARENTEZ programına Adana’da faaliyet gösteren Eğitim Çalışanlarına ait dört sendikanın temsilcileri katıldı. Programı izledim. Gayet seviyeliydi. Her sendika kendisi açısından değerlendirmeler yaptı.
Düşüncelerin farklı olması, bakış açılarına göre aynı sorunu farklı kelimelerle izah etmek gayet doğaldır. Ancak dikkatimi çeken bir konu oldu. Eğitim İş, Eğitim Sen ve Türk Eğitim Sen temsilcileri sorunları dile getirip çözüm yollarını önerirken her ne hikmetse Eğitim Bir Sen’i temsilen katılan değerli kardeşimiz hep kaçamak güreşmeyi tercih etti. İnanın bir ara Eğitim Bir Sen temsilcisini işveren olarak düşündüm. Kendisini de tanırım. Kişiliği hakkında da asla laf etmem. Ama şunu söylemek zorundayım; sevgili kardeşim yoksa biz mi yanlış biliyoruz, siz Eğitim Çalışanlarının hakkını savunma iddiası ile kurulan bir sendikanın temsilcisi değil misiniz?
Olmadı Sayın Eğitim Bir Sen temsilcisi, gerçekten olmadı! 28 Şubat 1997 yılına takıldınız kaldınız, orada 28 Şubatı savunan bir Allah’ın kulu yoktu. Evet, 28 Şubat 1997 kararları Türk tarihine bir kara leke olarak geçecek, hatta geçti bile…
Biz, 28 Şubatı çok iyi biliyoruz! Öyle lafla falan da değil, bizzat mağduruyuz! Ancak çok merak ettim. Şimdiki uygulamaların 28 Şubattan ne farkı var? Biz o zaman da mağdur olduk, şimdi de mağduruz!
Siz de çok iyi bilirsiniz ki, bozuk bir saat bile her gün iki defa doğruyu gösterir. İhtilal döneminde Öğretmenler Günü kutlamalarına başlanması öğretmenler için bir kazanımdır. Bari artık öğretmenler bir günde olsa hatırlanır oldu. Konuyu başka mecraya çekme telaşınızı gerçekten anlamadım! Öğretmen Evleri ihtilalın bir eseridir. Ne diyorsunuz, Öğretmen Evleri’ni de kapatalım mı?
Sekiz bine yakın okul müdürü keyfi uygulamalar neticesinde görevlerinden alınmış, binlerce okul müdür yardımcısı, onun bilmem kaç katı öğretmen gelecek kaygısı yaşıyor, ataması yapılmayan öğretmenlerin feryadı arşı tutmuşken ve sendikacı arkadaşlarınız bunların sayılarla mağduriyetlerini dile getirirken, size mahkeme kararlarını gösterirken, siz bütün gerçeklere gözlerinizi kapatıyorsunuz! Siz hâlâ 28 Şubat hikâyeleri ile meşgulsünüz! Anlamadım, valla anlamadım! Siz kimi temsil ediyorsunuz?
Valla kardeş seni severim… Ama topu bu kadar taca atma telaşını bir türlü anlayamadım! Olmadı başkan, valla olmadı! Binlerce öğretmeni hayal kırıklığına uğrattınız! Hissiyatımıza tercüman olamadınız. Sendika başkanlığı veya bütün makamlar geçicidir. Ancak hafızlarda bırakılacak izler hep kalıcı olacaktır. Dün gece, en azından benim beynimde hiç de iyi iz bırakmadınız!
Eğitim İş, Eğitim Sen ve Türk Eğitim Sen temsilcileri programı ve izleyicileri ciddiye almışlar; temsil ettikleri kitleyi mahcup etmemek için kılık kıyafetlerinden tutun da ellerindeki belgelere kadar iyi hazırlanıp, bir intizam içerisinde temsil kabiliyetlerini ortaya koymuşlar. Belgelerle konuştular. Bu davranışlarından dolayı kendilerini kutlarım.
Ancak Sayın Eğitim Bir Sen temsilcisi, siz her halinizle perişandınız! Sanki uykudan yeni uyanmış, alelacele programa katılmış bir görüntünüz vardı. Hiç hazırlıklı değildiniz!
Kardeş kusura bakma, size birilerinin “kral çıplak” demesi lazım… Bari o çocuk ben olayım. Biliyorum, şimdi bana kızacaksınız, olsun! Bizler her zaman doğruyu söylemeyi tercih edenlerdeniz. Doğrularımızın mağduru olmayı seviyoruz. O doğruları yanlış zamanda söylemek belki insanın başına iş açar ama doğru her zaman doğrudur.
Alın size bir doğru daha; güneş insanların gözlerini alır ama asla balçıkla sıvanmaz! Ahmet’in mağduriyetini gidermek için Mehmet’i mağdur etmek ne adaletle, ne vicdanla, ne de ahlakla izah edilir. Birilerini müdür yapmak için müdürlerin yenmesi, İmam Hatip Okullarının mağduriyetini gidermek için Öğretmen Liselerini mağdur edilmesi sizce ne kadar adildir?
Programın son bölümünde hele sahayı tamamen terk ettiniz. Başka bir alana kaydınız! Millet futbol oynarken siz basket oynamayı tercih ettiniz! Siz “ahlâk sempozyumunu” anlatırken eminim ki izleyenler yaşananlar ışığında “ahlâk” anlayışlarını gözden geçirmişlerdir. En azında ben eğitim camiasının yaşamış olduğu olaylar ışığında Türk İslam ahlâkını gözden geçirdim. Yılların birikimi ile “ahlâk” kelimesini yerli yerine oturtamadım. Sonunda, “ahlak” kelimesinin mutlaka başka bir anlamı vardır diye Türk Dil Kurumunun Türkçe Sözlüğüne baktım. Yanılmamışım! Meğer ahlakın bir anlamı da “bir çeşit armut” demekmiş. Meğer eğitim camiası sadece ayvayı değil, ahlakı (armut) yiyormuş da bizim haberimiz yokmuş…
Türk Eğitim Sen’in genç başkanı size bir teklifte bulundu. Hamle akıllıcaydı. Çok kıvrak bir manevra ile anında diğer sendikaların da desteğini aldı. Bizler takipteyiz… Bakalım eğitim çalışanların haklarını ne kadar savunuyorsunuz?
Her şeye rağmen size teşekkür ederim. Minnettarım! Benim bir kelimeyi daha öğrenmeme yardımcı oldunuz. Bundan sonra ahlâktan bahsedenlerin, ahlakına daha çok dikkat edeceğim.
“Ahlak” bizim bildiğimiz ahlâk mı, yoksa o ahlak (armut) mu?
Zira son zamanlarda ahlâk dışı olaylara çok şahit olduk da…
AHMET KAYTANCI
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder