SINAV MI DEDİNİZ!
Bütün Okul Müdürlerinin Müdürlük hayatı alavere dalavere ile sıfırlandıktan sonra boşalan müdürlüklere müdür ataması yapılmak için “sözlü sınav” icat edildi. Dünya âlem bilir ki adam kayırmacılığına en iyi uydurulacak sınav yöntemi “sözlü sınav” uygulamasıdır. Belge yok, kayıt yok… Vicdanınla baş başsın! Vicdanın da hesabını nasıl olsa bu dünyada soran yok. “Bilene bilmedi, bilmeyene bildi” dediğinde yasal olarak kimse sana hesap soramaz. Sonra, o sorunun cevabını senin bilmen de gerekmiyor. Her şey vicdanla sınırlıdır.
Vicdan dedim de aklıma geldi.
Öğretmenlik mesleğine ilk başladığım yıldı. Anadolu’da bir kasabaya atanmıştım. Bir gün okuldan çıktım. Elimde çantam, tam dükkânların önünden geçiyordum. Bir vatandaş koşarak yanıma geldi.
“Hoca hoca, bana bak bana” dedi.
Ben de baktım!
“Bu dünya var ya bu dünya, vicdanı cüzdana koyanların dünyasıdır,” dedi ve vatandaş geldiği gibi gitti.
Bakkal dükkânının önünde dikilip duran adamlara sordum:
“Bu adam kim ya?”
Adamlar:
“Aldırma hocam! O köyün delisi! Ancak kimseye zararı dokunmaz!”dediler.
“Deli mi, velî mi?” dedim ama kimse benim ne söylemek istediğimi anlamadı. Ben de ısrarcı olmadım. Ben, bir “deliden” vicdanın cüzdana konulduğunu öğrenmiştim. İşte o zamandan beri nerede bir vicdansızlık görürsem arkasında bir cüzdan işi olduğunu düşünürüm. Deneyimlerimin çoğunda da buna şahit olmuşumdur.
Bir zamanlar bir okulda müdürdüm. Yakından uzaktan benimle ilgisi olmayan bir genç beni şikâyet etmişti. Hep düşündüm durdum. Bu genç beni niye şikâyet eder ki? Sonra o beni bilmez, ben onu bilmem ki, bu da neyin nesidir?
Konu sonra anlaşıldı. Varlığımdan rahatsız olan birisi bu işi yaptırmış olacak ki, o genci hem işe aldı. Hem de ev sahibi yaptı. Öyle tesadüftür ki o soruşturmaya muhakkik olarak görevlendirilen kişi, benim ifademi bile almadan görev yerimin değiştirilmesini istedi. Onun isteği doğrultusunda görev yerim değişti. Tabi bu kendisi için çok kötü sonuçlar doğurdu. Muhakkiklik görevi üzerinden alındı. Bende görevime iade edildim. Ama asıl önemli olan, ben daha sonra kendi isteğimle o okuldan ayrıldım. Ne tesadüf ki, benim okuldaki görevime son verilmesini isteyen muhakkik bey o okula müdür oldu!
Şimdi gel de buradan yak! Yorum sizlere ait... Ben bir şey demiyorum!
Okul müdürlerinin müdürlük görevinin sona erdirilmesini sağlayan bazı kişilerin daha sonra müdür olmak için sınava girdiklerine şahit olduk. İnsan ister istemez düşünmeden edemiyor: acaba kendilerine yer açmak için mi asıl müdürleri yetersiz buldular? Onlara puan vermeyerek görevini sürdürmesine engel oldular?
Olamaz mı? Olurda olmaz da… Zira bu vicdanla cüzdan işidir! Hani yıllar önce benim “deli mi, velî mi” olduğuna karar veremediğim biri bana demişti ya, işte öyle bir şey…
Ne diyordum nereye geldim.
Sınavı diyordum. Sözlü sınavı…
Yeniden veye ilk defa müdür olmak isteyen öğretmenler sözlü sınava alındı. Bu sınava ben de müracaat ettim. Adana Öğretmen Evinde sınav yerine gittim. Sınav puan sıralamasına göre yapılıyordu. Ben ilk gün gittim. Yani puanı yüksek olan gruptaydım. Sınava gelenlerin çoğu da benim yakından tanıdığım arkadaşlarımdı.
Benden önce birkaç arkadaş sınava girdi. Onlara sorulan soruları ve verdikleri cevapları sordum. Ve sonunda sınava “girmeyeceğimi” söyledim. Bütün arkadaşlarım beni kararımdan vazgeçirmek için uğraştılar. Ben ısrarla “girmem” dedim. Neticede ben sınava girmedim. Ancak sınavdan çıkan çok sayıda arkadaşımla konuştum. Büyük bir çoğunluğu sınavdan “başarı” ile çıktıklarını düşünüyordu. Çünkü onlar sadece kendilerine sorulan sorular ile verdikleri cevaplar sonuca ulaşacaklarını değerlendiriyorlardı.
Adana eğitim camiasının tanıdığı bir müdür arkadaşım var. Kendisinden müsaade almadığım için ismini yazmıyorum. O arkadaşım beni sınava girmem konusunda ikna etmeye çalıştı. Ben sürekli “bu sınav sadece yasak savma, dağ fare doğurur. Buradan çıkacak sonuç şimdiden belli” dedim.
Arkadaşım sınava girdi. Sınavdan çıkınca ona sordum:
“Sınav nasıl geçti?”
“Valla kardeş üç soru sordular. Üçünü de bildim!”
“Sorular neydi?”
Arkadaşımız soruları ve cevaplarını söyledi. Yanımızda bu işin uzmanları vardı. Arkadaşımızın verdiği cevapları onlar da değerlendirdi. Sınav bayağı başarılı geçmişti. Arkadaşımız da sınavı kesin kazandım düşüncesindeydi. O zaman ona ben:
“Hocam, çok başarılı bir sınav geçirmişsin! Kazanmaman mümkün değil. Ancak ben düşüncemi söyleyeyim mi?”
“Söyle Ahmet Hocam!”dedi.
“Zoruna gitmesin ama alacağın not 40 (kırk)” dedim.
İşi de biraz şakaya getirdim. Bütün arkadaşlar gülüştük.
Sınavın sonuçları açıklandı. İlk o arkadaşın sonucuna baktım. Aldığı puan kırk altıydı.
Ne demiştiniz?
Sözlü sınav mı?
Pardon! Yoksa vicdan ile cüzdan meselesi mi?
Ha bu arada çok sayıda müdürün müdürlük görevinin uzatılmasını sakınca görerek düşük puan veren bazıları da sınava girdi.
Ne mi oldu?
Sözlü sınavı kazandılar!
Ancak geçmişe dönük puan yoksunu oldukları için kenar bir okula müdür olurlar! Ama sorun değil. Mutlaka iyi bir yere gelirler. Ama herkesin bir hesabı vardır. Allah’ın da bir hesabı vardır.
Bekleyip göreceğiz. Siz hiç merak etmeyiniz, Allah bana ömür verirse ben onları da yazarım. Ben yazmasam da bir yazan olacaktır.
Sahi siz bu sınava sınav mı dediniz!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder